Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/8390 K.2007/12870

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı, davacı avukatıncada duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... İsen geldi, davacı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davaçı, davalı şirketin yetkili satıcısından sandıklı baza satın aldığını, yatağı tutan mekanizmanın bozuk olması nedeniyle kolunun kırıldığını, öne sürerek 30.000.000.000 TL. manevi tazminat, 2.000.000.000 Tl. maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece kabul edilen toplam bedel üzerinden davacı yararına 3.027,87 YTL. Vekalet ücretine hükmedilmiş olup, 4.000 YTL. Manevi tazminat için hükmedilen vekalet ücreti, 13. Aralık 2006 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık asgari Ücret Tarifesinin üçüncü kısmı gereğince, 480 YTl.dir. aynı tarifenin 10/2 maddesine göre manevi tazminat davasının kısmen reddi durumunda karşı taraf vekili yararına tarifenin

üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. Şu halde davalı yararına manevi tazminat için takdir edilecek vekalet ücretinin 480 YTl.yi geçmemesi gerekirken, 2627 YTl. Vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.