Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/14442 K.2009/4877

Taraflar arasındaki kira bedilinin indirilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 40 yılı aşkın süredir davalının kiracısı olduğunu, tadilat yapılacağı gerekçesiyle kiralanandan tahliye edildiğini, taşınmazın tadilat ve tamirat yapıldıktan sonra yine kendisine kiralanması gerekirken, bu konudaki taahhüde aykırı davranılarak ihaleye çıkarıldığını, yıllık yüksek kira bedeli üzerinden sözleşme imzalamak zorunda kaldığını, ayrıca ihale evraklarında ve kira sözleşmesinde 11.15 m2 olarak gösterilen kiralananın bu miktarda da bulunmadığını ileri sürerek, 15.7.2007-31.12.2007 dönemi için 7.400 YTL olarak belirlenen kiranın 2.000.YTL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan restorasyon sonrasında davacının taşınmazı gezip görerek, sözleşmeyi imzaladığını, kira tespiti talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kira bedelinin 2.820 YTL olarak tespitine ilişkin verilen ilk hüküm, davalının temyizi üzerine Dairemizce, “davanın reddine” karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davacı kiranın yıllık 7.400,00 YTL’den 2.000,00 YTL ye indirilmesini talep etmiş olup, dava miktarı 5.400,00 YTL’dir. Mahkemece davalı yararına bu miktar üzerinden karar

2008/14442-2009/4877

tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 648,00 YTL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 500,00 YTL üzerinden vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 436/2. maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.