Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/14485 K.2009/4343

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu,davalıya vekaleten dava dışı vakıflar idaresine karşı taviz bedeli davaları açtığını,davaları kazandığını, kararları icra takibine koyduğunu,takip sırasında davalının başka bir avukat aracılığı ile icraen alacağını tahsil ettiğini öğrendiğini,vekalet ücreti alacağı yönünden davalıya karşı icra takibi başlattığını,davalının itiraz ettiğini ileri sürerek icra takibine vaki itirazının iptaline, %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine %40 kötüniyet tazminatının tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece,bilirkişi raporu esas alınarak 5.518.025.000 TL üzerinden itirazın iptaline,%40 icra inkar tazminatının tahsiline,reddedilen kısım üzerinden de %40 oranında davalı yararına kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK.nun 67/2. maddesi uyarınca, icra takibi yapan alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmesi için takibin haksız olmasının yanı sıra icra takibini de kötü niyetli yapmış 2008/14485-2009/4343

olması zorunludur. Bir başka deyişle, kötü niyetli olmayan veya bu husus ispatlanamayan takip alacaklısı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilemez. Eldeki davada, davacının kötü niyetli olduğu iddia edilmediği gibi bu husus ispatlanamamıştır. Bu itibarla davacı aleyhine tazminata hükmedilemez. Mahkemece değinilen bu yön göz ardı edilerek davacı aleyhine tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 436/2. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.