Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/15038 K.2009/4906

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan aldığı kredi kartının borcunu ödeyemediğini, 5464 Sayılı Yasadan yararlanmak için davalı Bankaya müracaat ettiğini, borcunun 4950 YTL olduğunun bildirildiğini, oysa ana para borcunun 1.500 YTL oluduğunu öne sürerek, borç miktarının tespit edilmesini istemiştir.

Davalı, davanını reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplam borcun 4.587.76 YTL olduğunun ve davacının 438.24 YTL fazla ödeme yaptığının tespitine karar verilmiş hüküm her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece dava kısmen kabul edildiğine göre, davalı bankanın haksız çıktığı miktar üzerinden, davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirdi. 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren AAÜT'nin 12.maddesi gereğince belirlenen bu ücret tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olamayacağından davalı yararına hükmedilecek olan vekalet ücreti 220 YTL'dir. Davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; temyize konu Asliye Hukuk Mahkemesi kararından önce, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen görevsizlik kararında yargılama giderlerinin görevli mahkemece değerlendirilmesine karar verildiği halde, görevsizlik kararından önceki tebligatların tutarı olan 28 YTL, 31.7.2008 tarihli mahkeme kararında

2008/15038-2009/4906

yargılama giderlerine dahil edilmemiştir. Yine toplam bilirkişi gideri olan 290 YTL yerine, 230 YTl hesaplamaya dahil edilmiş olup, bilirkişi gideri 60 YTL eksik olarak hesaplanması, usul ve yasaya aykırıdır.

Ne varki bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasın gerektirmediğinden, kararın düzeltelerek onanması HUMK'nun 436/2 maddesi hükmü gereğidir.