Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/2275 K.2008/9450

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı, davalı avkatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... ... ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne barıkalmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 1996 yılında üniversite adıyla öğrencikayıt ettiğini, oysa yasal olarak 9.7.1997 tarihide üniversitenin kurulduğunu, mezuniyet halinde alınacak belgenin hiçbir işe yaramayacağını öğrendiğini, 1996 yılı için ödediği okul parası yaptığı masraflar iadesi gerektiğini ileri sürek 4.000 dolar eğitim ücreti, 872.500.000 TL. yaptığı masraflar ve 3.000.000.000 Tl. manevi tazminatın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hizmetin verildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacı temyizi yönünden yapılan incelemede;

2-Davacı alacağının faizi ile tahsilini istemiştir. Davacı tarafından öğrenim bedeli olarak ödenen 4000 USD asıl alacağın tahsiline karar verilmiş, ancak tahsil tarihine kadar faiz istemi hakkında hüküm kurulmamıştır. Davacı alacağına dava tarihinden itibaren faiz uygulanması

2008/2275-9450

gerekirken bu yönün göz ardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.