Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/5115 K.2008/12414

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı müteahhit şirket tarafından inşaa edilen binadaki bir daireyi davalıdan satın aldığını, binanın ortak yerlerinde ve kendi dairesinde eksik işler ve ayıplar bulunduğunu ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 5.000.00 YTL'nın faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini dilemiş ve HUMK'nun 421. maddesi uyarınca davalı müvekkili ile aralarında kararlaştırılan vekalet ücretinin davacı tarafından ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın feragat nedeniyle reddine, 220.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamın dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı bu davada fazlasını saklı tutarak 5000 YTL talep etmiştir. Bu itibarla dava değerinin 5000 YTL olduğunun kabulü gerekir. 17.5.2007 tarihli celsede taraflara delillerini sunmaları için süre verilmiş ve taraflarda delillerini ibraz etmişler ve ancak davacı asıl 11.2.2008 tarihli dilekçe ile davadan ve davadaki haklarından feragat ettiğini bildirmiştir.

Davacı taraf delillerin toplanmasına ilişkin ara kararının yerine getirilmesinden sonra davadan feragat ettiği için dava değeri üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden vekalet ücreti verilmesi gerekir.

Mahkemece 5000 YTL dava değeri üzerinden davalı yararına 600,00 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 220,00 YTL vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.