Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/6647 K.2008/14434

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... hakkındaki davanın kabulüne, diğer davalı yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Davalılardan ...’ın murisinin maliki olduğu ancak ... ile aralarında düzenlenen 1.4.2001 tarihli kira sözleşmesi özel şartlarının 6. maddesi uyarınca 10.000 USD hava parası verildiğini, ayrıca 3.000 USD’de depozito alındığını, oysa 6570 sayılı yasa uyarınca hava parası alımının yasaklandığını, diğer davalı ...’ın ise ... ’ın mirasçısı olduğunu, bu nedenlerle her iki davalının da hava parasının iadesinden sorumlu olduklarını ileri sürerek ... olduğu hava parasının iadesini talep etmiştir.

Davalı ... kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, zira sözleşmede imzasının bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, yasal halefiyet söz konusu olup husumetin ... ’ın mirasçılarına yöneltilmesi gerektiğini, kaldı ki davacıların kendi istekleriyle bu parayı verdiklerini, davanın reddini dilemiştir. Davalı ... davaya cevap vermemiş, duruşmaya da katılmamıştır.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, diğer davalı ... hakkındaki davanın ise, kısmen kabulüyle 10.000 USD karşılığı olan 10.198 YTL’nin davalıdan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının davalı ...’a yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davalı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Davacı ile davalı ... arasında düzenlenen 1.4.2001 tarihli kira sözleşmesinin özel şartlarının 6. maddesinde “10.000 USD hava parası alınmış ve devir hakkı verilmiştir” düzenlenmesine yer verilmiş olup, alınan bu meblağın hava parası olduğu açıkça beyan edilmiştir. Bu paranın alınmadığına dair bir savunma da bulunmamaktadır. Ne varki.

Borçlar Kanununun 19 ve 20. maddeleri hükmünce kanuna uygun olmayan bir amacın gerçekleştirilmesi için verilen şeylerin geri alınması yasal olarak mümkün değildir. Diğer taraftan 6570 sayılı yasanın 16. maddesi de hava parası alınmasını kesin olarak yasaklamış olup, anılan bu yasa hükmü de emredici niteliktedir. Bu durumda davacı, az yukarıda açıklanan emredici nitelikteki yasa hükümlerine aykırı olarak ödediği hava parasını isteyemez.

Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken taraflar arasındaki ilişkinin haksız fiil olarak nitelendirilip davalının sorumlu tutularak hava parasının tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.