Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/7862 K.2008/14599

Taraflar arasındaki devre tatil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ... 'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yaptıkları 13.9.1991 tarihli sözleşmeye göre, Manavgat İlçesi, ... mevkiinde bulunan 911 ve 1139 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki petrokent tatil sitesinde E bölgesi 159 kapı nolu evin 14.5-28.5 dönemini kapsayan devre tatil hakkına sahip olduğunu, 14.2.2005 tarihli yazı ile davalının yenileştirme ve iyileştirme kapsamında siteye 11.557.000.000 TL. harcama yaptığını ve bundan devre tatil hakkı sahiplerinin paylarına düşen kısmın ödenmesini istediğini, sözleşmeye göre devre tatil hakkı sahiplerinden devre tatil servis bedeli istenebileceğini, davalının belirlediği devre servis bedelini de ödediklerini,

kapasite artırma ve ek gelir sağlamayı amaçlayan otel, havuz gibi harcamaların kendilerinden istenemeyeceğini, bunun 4077 sayılı yasa ve yönetmelik hükümlerine, hakkaniyet ilkelerine aykırı olduğunu bildirip, davalıya yenileme katkı payı adı altında ödeme yapılmaması gerektiğinin tespitiyle yaratılan muarazanın menine ve borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yenileme katkı payını istemenin sözleşme, yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğu gibi, yapılan bu imalatlar nedeniyle davacının devre tatil hakkının rayiç değerinin arttığını bildirip davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin yenileme katkı payı isteyemeyeceğinden davanın kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirketin 14.2.2005 tarihli yazısı ile yaptığı ve yapacağı işleri sayarak yıllık olarak belirlediği servis ücretinin dışında, kendisine tanınan yetkiyi kötüye kullanarak ve yüksek olarak “yenileme katkı payı” adı altında ödeme yapılmasını istediği miktarı talep etmeye hakkı olmadığı iddiası ile bu davayı açmıştır. Davalı da tatil köyünün ortak alanlarında 2004 yılına (dahil) kadar yapılan ve devre tatilcilerin de kullanım ve yararına olan bakım, onarım ve yenileme faaliyetleri nedeni ile yapılan giderlerden hissesine düşen bedeli ödemek zorunda olduğunu savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan 9.1.2008 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunda; 8.12.2003 tarihinde tasdik edilen proje gereği anılan tesiste yenileme çalışmalarının 2004 yılında gerçekleştirildiği, daha önce 2001,2002,2003 yıllarında tasdik edilmiş ve tadilat ruhsatı alınmış bir proje bulunmadığı, yeniden yapılan binada mutfak, lokanta, kapalı garaj, jenaratör ve klima ile resepsiyon kesiminin bulunduğu, bunların devre tatilciye bir yararının bulunmadığı, devre tatilcinin mekanına bir değer katmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa benzer dosyalarda Dairemiz bozma kararlarında da ayrıntılı olarak açıklandığı şekilde, davalının objektif iyiniyet kurallarına göre, evlerin ve müşterek kullanıma ayrılan yerlerin normal olarak kullanılabilmesi, varlığını koruyabilmesi için zaruri olan bakım ve onarımı, evlerdeki yıpranan eşyaların zorunlu olarak yenilenmesi için gereken masrafları davacı devre tatilciden sözleşme kapsamına göre isteyebileceğinin kabulü gerekir.

Ancak davalı şirketin zorunluluk olmadığı halde, yıkıp genişleterek yeniden yaptırdığını veya yaptıracağını bildirdiği, kendi ticari amacının gerçekleştirecek, tesislerin cazibesini artırıp müşteri çekmek için yaptığı ve zaruri olmayan ek ve yeni tesis yapma yenileme, onarım gibi, harcamalardan dönem sahibinin sorumlu olmaması bu nitelikteki masraflardan dolayı davalı şirketin bir talepte de bulunmaması gerekir.

Yine dönem sahiplerinin ancak devre tatil satın aldığı tatil köyüne (tesislere) yapılan masraflara katılmaları gerektiği gibi davalı şirket belirlediği servis ücreti içinde yaptığı bu kabil masrafları dahil ederek istememiş ise, sonradan da bu masrafları isteyebileceğinin kabulü gerekir.

Öyle ise , davacının devre tatil hakkını satın aldığı tatil köyüne ilişkin olarak, 14.2.2005 tarihli yazı ile yapıldığı bildirilen masrafların tümünün neleri kapsadığı, tatil köyünün ikame ve işletilebilmesi için dönem sahipleri açısından yapılması zaruri ve makul olarak dönem sahiplerinin sözleşmeye göre katılması gereken giderler olup olmadığı, bu giderlerin piyasa rayiçlerine uygun olup olmadığı, davalı şirketin hesaplayıp bildirildiği ve davacını da ödediğini bildirdiği servis ücretlerinin içinde bu masrafların bulunup bulunmadığı, konusunda ayrıntılı ve gerekçeli denetime elverişli olarak,

konusunda uzman bilirkişilerden alınacak raporla belirlenip, sonucuna uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemece eksik inceleme ile sadece 2003 yılında yapılan iyileştirme giderleri belirlenerek, bunlarını da ortak yerlere ait olup devre tatil evine ait olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.