Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/836 K.2008/6691

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... ile birleşen davacı ... , davalı müteahhitler ile 28.7.1999 tarihinde haricen yapılan sözleşme ile birer dükkan satın aldıklarını, 27.7.1999 tarihinde tapuda devrin yapıldığını, davalıların taşınmazı 15.11.1999 tarihinde bitirip eksiksiz olarak teslim etmeyi, aksi halde aylık 200 DM ödemeyi taahhüt ettiklerini, ancak iskan ruhsatının alınamadığını, taşınmazların kullanılamadığını, ihtara rağmen geç teslim bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 37 ay kira bedeli karşılığı ayrı ayrı 11.880,00 YTL nin birikmiş faizi ile tahsilini talep etmişlerdir.

Davalılar, binanın eksikliklerinin giderilip teslim edildiğini, dükkanların fiili olarak kullanıldığını, hatta kiraya verildiğini, iskan ruhsatının alınamamasının imar mevzuatının hatalı uygulanmasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, sözleşmeye uygun teslimat yok ise de, dükkanların fiilen teslim edildiği anlaşıldığından asıl dava ile birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2–Davacı ve birleşen davacı, ayrı ayrı 11.800,00 YTL nin tahsilini istemiş, mahkemece davanın reddine karar

verilmiştir. Davalılar kendilerini vekille temsil ettirmiş olduğundan mahkemece reddedilen kısım üzerinden davalılar lehine yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi üzerinden nispi oranda hesaplanacak vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu konuda karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.