Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/9074 K.2009/809

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalıların murislerinden haricen satın alıp parasını ödediği üzerinde ev olan taşınmazın daha sonra 1/9 hissesini aldığını, ancak kalan hisselerin verilmemesi nedeniyle öncelikle tapu iptali ile adına tesciline karar verilmesini olmadığı takdirde taşınmazın rayiç değerinin ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile tescil talebinin reddine, (1/9 hisse bedeli hariç tutularak) dava konusu taşınmazın tahliyesi kaydı ile 30.932,66 YTL denkleştirilmiş bedelin tahliye tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalılardan haricen satın alıp bedelini ödediği taşınmazın sonradan 1/9 hissesini tapudan devraldığını, ancak diğer hisselerin ödenmemesi nedeniyle taşınmazın rayiç bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece davacının ödediği satış bedelinden tapulu kısma isabet eden kısmın mahsubu ile bakiye satış bedelinin dava tarihi itibarıyla denkleştirilmiş bedelin taşınmazdan tahliyesi kaydıyla davalılardan tahsiline karar verilmiştir. 2008/9074-2009/809

Davacı tapu kaydında taşınmazda 1/9 hisse ile davalılarla paydaş olup dava konusu evde oturmaktadır. Davalılar tarafından müdahalenin meni talebi de olmadığına göre mahkemece denkleştirilmiş satış bedelinin davacının taşınmazı tahliyesi şartı ile davacıya ödenmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Nevarki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip sonucu itibarıyla doğru olan hükmün gerekçesinin az yukarıda izah edildiği gibi değiştirilerek onanması HMUK’un 436/2. maddesi hükmü gereğidir.