Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/1861 K.2009/9849

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat .... ile davacı vekili avukat ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların Özel .... Okulları içindeki kantini 10.8.2001 tarihli Kantin İşletme sözleşmesi ile işlettiklerini, sözleşmenin 9.9.2002 tarihinde sona erdiğini, 2002-2003 yılı için yeniden ihaleye çıkarılıp 3. şahsa kiraya verildiğini, kira sözleşmesinin 13. maddesi gereğince kira süresi sona erdikten sonra kantinin okul müdürlüğüne teslim edilmemesi halinde her geçen gün için 50 000 000 TL ödeneceğinin kararlaştırıldığını, daha önce açılan davada kesinleşen karar ile davalıların müdahalesinin men-ine ve dava tarihine kadar olan 13 günlük cezai şarta hükmedildiğini, 26.9.2006 teslim tarihine kadar 1464 günlük cezai şart bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 73.200,00 YTL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, kantin işletmecisinin aslında ...’in olduğunu, diğer davalının ona vekaleten sözleşmeyi imzaladığını, kira süresi dolmadan sözleşmenin fesh edilip başkasına kiraya verildiğini, 2002/ 156 sayılı ... 3. Sulh Hukuk mahkemesince yaptırılan Tespit sonucu verilen 25.9.2002 tarihli bilirkişi raporunda kantinin halen gayrı faal olduğu, bir alt katta bulunan mutfak bölümünü yeni kantin işletmecilerinin kullandığının tespit edilmiş olduğunu, 26.9.2006 tarihli tutanak ile okul idaresince kalmış bulunan birkaç eşyanın alınması istenip bunların kendilerine teslim edildiğini, yer teslimi niteliğinde bir tutanak olmadığını, esasen okula girişlerinin baştan engellendiğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 26.9.2006 tarihli teslim tutanağı esas alınarak davanın kabulüne, 73.200,00 YTL cezai şartın dava tarihinden faizi 2009/1861-9849

ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalıların 10.8.2001 tarihli kira sözleşmesi ile dava konusu okul kantinini işlettikleri, kira süresinin 9.9.2002 tarihinde dolduğu, süresi dolmadan önce 2002-2003 yılı kirası için yapılan ihaleye davalının da katıldığı, 19.7.2002 tarihli ihale tutanağı ile kantin işletmeciliğinin 3. şahsa kiralandığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı tarafından 23.9.2002 tarihinde açılıp 27.4.2008 tarihinde kesinleşen karar ile davalıların müdahalesinin men ine, ve dava tarihine kadar 13 günlük cezai şarta hükmedilmiş olup, davacı bu sefer 26.9.2006 tarihli teslim tutanağına dayanarak 1464 günlük cezai şart bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır Davalılar tarafından 23.9.2002 tarihinde yaptırılan tespit sonrası mahkemece alınan bilirkişi raporunda kantinin faaliyette olmadığı, elektrik ve suyunun kesik, havalandırma borularının sökülmüş olduğu, masa ve sandalyesinin olmadığı,

bir alt katta bulunan mutfak bölümünü yeni kantincilerin kullandığının tespit edilmiş olduğu görülmektedir Davacı tarafından 3.8.2006 tarihinde yaptırılan tespitte de okul kantininin uzun süreden bu yana çalıştırılmadığı, boş vaziyette atıl olarak durduğu,

içinde bir kısım dolap ve eşyanın bulunduğu anlaşılmaktadır.Davacı tarafından dayanılan, 26.9.2006 tarihli Teslim tutanağı, davalıların dava konusu kantini teslim ettiklerine dair bir teslim tutanağı mahiyetinde olmayıp, zaten okul idaresinin hakimiyet sahasında bulunan ve halen kantin olarak kullanılmayan yerdeki 7 kalem malzemenin okul idaresi tarafından davalılara teslimi niteliğinde olduğu, baştan itibaren yeni kantin işletmecisinin alt kattaki mutfak bölümünde faaliyetini sürdürdüğünün saptanmış olduğu, olayın niteliği itibarı ile davacının bu eşyaların varlığına dayanarak talepte bulunmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı talebinin MK 2. maddesine de aykırı olduğu gözetilerek mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.