Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/4061 K.2009/10755

Taraflar arasındaki ayıplı malın bedelinin iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Otomotiv Tic. ve San.A.Ş.’den 25.12.2007 tarihinde araç satın aldığını, bir süre sonra boya dökülmeleri başladığını ve halen devam ettiğini ileri sürerek aracın iadesiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile satış bedeli olan 28.500YTL.nin aracın satın alındığı 25.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 25.12.2007 tarih ve 227558 nolu fatura ile alınan araç bedeli olan 27.786,90YTL’nin aracın teslimi için çekilen ihtarnamenin tebliğ tarihinden sonraki gün olan 08.04.2008 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, aracın davalılara iadesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Otomotiv Tic. ve San. A.Ş.nin tüm, davalı ... San.A.Ş.nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu araç davacı yedinde olup, davacı aracı, davalı taraf da satış tarihinden itibaren davacı tüketicinin ... olduğu satış bedelini kullanmıştır. Hal böyle olunca aracın iadesi nedeniyle davalılar kullanma bedeli, davacı tüketici de ödenen tutar yönünden aracın iade tarihine kadar faiz isteyemez. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek ihtarnamenin tebliğ tarihinden sonraki gün olan 08.04.2008 tarihinden itibaren faize hükmetmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması, HUMK 436/2 maddesi hükmü gereğidir.