Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/60 K.2009/5512

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların kiracısı olup 10 yıldan beri aynı adreste ikamet ettiğini, 24.8.2004 tarihinde evde bulunmadığı bir sırada davalılar tarafından izinsiz olarak kapısının açılarak tüm eşyalarının alındığını, eşyalarının tarafına iade edilmediğini belirterek uğradığı zarar nedeniyle 30.000,00 YTL maddi 20.000,00 YTL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 7.940,00 YTL maddi tazminatın 24.8.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’ın tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Avukatlık asgari ücret tarifesinin 10. maddesinin 3. fıkrası “Bu davaların tamamının reddi durumundu avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur.” hükmü gereğince davacının manevi tazminat talebinin tümü reddedildiğine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde

2009/60-5512

karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 436/2 maddesi hükmü gereğidir.