Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/7537 K.2009/15171

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...'a 11.12.2003 tarihinde banka havalesi ile 4500 Dolar ve 5500 Doları borç olarak gönderdiğini ve karşılığında davalı ...'nın borçlu, diğer davalının kefil olduğu iki adet bono aldığını, borcun ödenmemesi üzerine bonoları icra takibine koyduğunu, ancak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalılar, banka havalelerinin borç ilişkisine yönelik olmadığını, davacının dayandığı bonoların geçerliliğinin bulunmadığını, davacıyla borç ilişkilerininde olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabülu ile itirazın iptaline, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının davalılar aleyhine yaptığı icra takibinde 10.000 YTL asıl alacak bakiyesi işlemiş faiz olmak üzere toplam 14.934.25 YTL talep ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, herhangi bir miktar zikredilmeksizin %40 2009/7537-15171

tazminatın tahsiline hükmedilmiştir. Dairemizin öteden beri sapma göstermeyen kararları ile icra inkar tazminatının sadece itiraz edilen asıl alacak üzerinden verilebileceği kabul edilmiş bulunmakta olup, bu itibarla sadece asıl alacak olan 10.000 YTL üzerinden %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir.

Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek asıl alacakla birlikte faizide kapsayacak şekilde bu iki kalemin toplamı üzerinden tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.