Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/1157 K.2010/10155

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... mahallesi No:16 adresinde bulunan 3 katlı taşınmazın davalı ile eşit hisseli malikleri olup, aynı zamanda evli olduklarını, 18/06/2002 tarihli protokol ile, müşterek mülkiyete konu taşınmazın zemin katta bulunan lokanta ile birinci kattaki konutun kira gelirinin eşit olarak paylaşılacağını, ayrıca aynı taşınmazın arsası içinde bulunan iki oda ve bir salon ile müştemilatından oluşan mesken kira gelirinin ½ sinin de davacıya ait olduğunu, davacının müşterek haneyi davalının ve müşterek çocuklarından oğlunun kendisine yönelik kötü davranışları nedeniyle terk etmek zorunda kaldığını,

bu nedenle taşınmazların zilyetliğinin davalıda olduğunu ve her türlü tasarrufu davalının yaptığını bu nedenle tüm gelirinin de davalı uhdesinde kaldığını, protokol tarihinden bu yana hiçbir kira geliri ödenmediğini, bu nedenle davalıya ihtarname gönderildiğini ve kiranın ½ sinin talep edildiğini, verilen cevapta talebin reddedildiğini belirterek protokol tarihinden 2003 yılı Mart ayına kadar alacak haklarının saklı tutularak bu tarihten dava tarihine kadar lokanta için 13.000 YTL,

1.kattaki konut için 6.500 YTL ile arsa içindeki meskenin dava tarihinden geriye doğru 4 yıllık kira geliri olarak 8.000 YTL olmak üzere toplam 27.500 YTL’den ½ hissesine düşen 13.750,00 YTL tazminatın davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiş,karşı davası yönünden ise, taşınmazın zemin katında bulunan restorantın 1998-2003 dönemi kirasının toplam 30.000 DM karşı davalı tarafından tahsil edildiğini, bu kiranın yarısı olan 15.000 DM nin yaklaşık tutarı olan 13.500 YTL kira bedeli ile davacının aynı taşınmazın teras katında tek başına oturduğunu, bu yer için hiçbir kira ödemediğini, 4.000 YTL kira hissesinin

ödemesi gerektiğini belirterek toplam 17.500 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte karşı davalıdan alınarak karşı davacıya verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı/karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışarısında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Tarafların kabulü ve dosya kapsamı ile davalı 2003 ve 2004 yılı toplamında restorandan 11.440.00 TL ve 1.kattaki evden 2003 yılında 420.00 TL, 2004 yılında ise 460.00 TL kira geliri elde etmiştir. Alınan bilirkişi raporuna göre davalının 2.629,42 YTL zorunlu harcama yaptığı belirlenmiştir. Kira gelirleri toplamından 2.629,42 YTL zorunlu harcama düşüldüğünde, kalan 1/2’si 4.825.00 TL’dir. Mahkemenin hesaplama yanlışlığı ile 5.515,29 TL’ye hükmetmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Davalı/karşı davacının protokol tarihine kadarki restorantın kira gelirinin kendi hissesine düşen kısmının ödenmediği itirazının incelenmesinde; müşterek mülkiyete konu taşınmazın protokol tarihinden önceki dönemde davacı tarafından kiraya verildiği dosya kapsamı ile sabit olduğu gibi taraflar arasında da uyuşmazlık konusu değildir. Bu halde davacı kira gelirinin yarısını davalıya verdiğini ispat etmek zorundadır. Mahkemece taraflardan bu yönde tüm delilleri toplanmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.