Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/14776 K.2011/3584

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava konusu aracı aldıktan yaklaşık 11 ay sonra aracın anahtarlarının kapıya hükmetmemeye başladığını, servis çağırmaları üzerine aracın kontrol cihazına bağlandığını, bilgisayarın arızayı göstermemesi üzerine 1 haftalık deneme süresi verildiğini, bu süre içinde de aynı arızanın iki kez tekrarlaması üzerine yeniden servis çağırdıklarını, aracın beyninin değiştirildiğini, aradan 14 gün geçtikten sonra benzin deposu kapağının kendiliğinden kilitlendiğini,

tekrar servis çağırdıklarında aracın ikinci kez beyninin değiştirildiğini ileri sürerek satın alınan aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine ve 3000 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiş, bilahare ıslah dilekçesiyle; davaya konu aracın üretiminin firma tarafından yapılmadığı gerekçesiyle aracın toplam bedeli olan 21.961,95 TL nin fatura tarihi olan 2.1.2006'dan itibaren işleyecek reeskont faizi oranıyla ödenmesini, 3000 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, aracın satış bedeli olan 21.961,95 TL nin fatura tarihi olan 2.1.2006'dan itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

2010/14776-3584

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece aracın satış bedeli olan 21.961,95 TL nin fatura tarihi olan 2.1.2006'dan itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulmuş olmakla; araç halen davacının kullanımında olduğu ve ondan yararlanmaya devam ettiğine göre, hükmedilen alacağa aracın davacı tarafından davalıya iade tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirdi. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeni bir yargılama yapmayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.