Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/3362 K.2010/13569

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının avukatı olduğunu, 26.4.2004 günlü avukatlık ücret sözleşmesi ile davalının 2004/330 esas sayılı davasını takip etmeyi üstlendiğini ve davayı kazandığı halde sözleşmede kararlaştırılan taşınmazın % 10 una tekabül eden 1.500 metrekarelik yerin tapusunun ya da bedelinin ücret olarak ödenmediği gibi taşınmazın üçüncü kişiye satıldığını bildirerek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalarak 40.000 YTL nin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davacı tarafından avukat olarak takip edilen davanın kesinleşme tarihi itibarıyla taşınmazın rayiç değeri üzerinden %10 una tekabül eden 33.750-TL nin 12.8.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline dair verilen kararın davalı tarafça temyizi üzerine, hüküm, Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile 12.000-TL’nin 12.08.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 40.000,00-TL vekâlet ücreti alacağının tahsili talebine ilişkin olup, davanın kısmen kabulü ile 12.000,00-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, reddedilen miktar üzerinden karar

2010/3362-13569

tarihinde yürürlükte bulunan ...Ü.T’nin üçüncü kısmına göre hesaplanan 3.200,00-TL nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.440,00-TL ücreti vekâlete hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.