Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/4667 K.2010/14636

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, su abonesi olan davalının tahakkuk ettirilen su borçlarını ödemediğini ileri sürerek, 77.475,49-TL alacağın, asıl alacağa 30.10.2008 tarihinden itibaren işleyecek gecikme cezası ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, belirtilen miktarda borcunun olmadığını, gecikme cezası yürütülemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve ek raporu esas alınarak davanın kabulüne, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, abone olan davalının su faturalarını ödemediğini ileri sürerek, 7,08-TL tahakkuksuz, 9,44-TL açma-kapama, 38.717,14-TL su bedeli, 38.741,83-TL gecikme cezası olmak üzere toplam 77.475,49-TL alacağın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, belirtilen miktarda borcunun olmadığını, kısmi ödemelerinin bulunduğunu, gecikme cezası yürütülemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, yargılama esnasında alınan bilirkişi raporu ve ek raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, asıl bilirkişi raporunda her bir fatura için, hangi tarihler arasında, hangi oran üzerinden ve ne miktarda

2010/4667-14636

gecikme cezası hesaplandığı açıkça belirtilmediği gibi, dava dilekçesinde gecikme cezası KDV’si talep edilmediği halde, gecikme cezasına KDV hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Ek raporda ise; davalı tarafından yapılan kısmi ödemelerin, faturaların son ödeme tarihleri esas alınarak daha önce ödenmemiş faturalar var ise onlara mahsup edildiği açıklandıktan sonra, 2003/10 ve 2003/11 fatura dönemleri için de mahsup yapıldığı bildirilmesine rağmen, aynı dönemler için asıl raporda asıl alacak ve gecikme cezası hesaplandığı görülmektedir. Bu durumda, anılan bilirkişi raporları bu haliyle hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır.

O halde mahkemece, açıklanan hususlar doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınarak veya konusunda uzman başka bir bilirkişi ya da kurulundan mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle ve yetersiz bilirkişi raporu ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.