Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/7884 K.2010/16864

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, fazla isteğin yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisine ait işyerini 1.6.2002 başlangıç tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalı bankaya kiraladığını, ilk 5 yıl için aylık kiranın 10.700 dolar olarak ödenmesinin, 5 yılın sonunda ise aylık kiranın çevre raicine göre yeniden belirleneceğinin kararlaştırıldığını, 5 yıllık sürenin 1.6.2007 tarihinde dolduğunu ve davalının 13.375 dolar aylık kira ödemeye başladığını, taşınmazın çok değerli olduğunu ve dolarında zaman içinde TL karşısında değer kaybettiğini ileri sürerek 1.6.2008 tarihinden geçerli olmak üzere aylık olarak ödenen 12.925 TL kira parasının 37.400 TL.sına yükseltilmesini istemiştir.

Davalı, uyarlama istenemeyeceğini, uyarlama koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle ve davalının aylık kiranın TL.sına çevrilmesine karşı koymadığı gerekçesiyle aylık kiranın 1.6.2008 tarihinden itibaren brüt 25.500 TL. olarak tesbitine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece kabul edilen kısım yönünden davacı yararına 13.206 TL vekalet ücreti ile reddedilen kısım yönünden de davalı yararına 11.814.40 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

2010/7884-16864

Oysa ki davadaki takip ile, hükmedilen ve reddedilen miktarlar göz önüne alındığında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kabul edilen kısım üzerinden davacı yararına 13.154 TL, reddedilen kısım yönünden de davalı yararına 12.268 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü göz ardı ederek yanlış hesaplama ile belirtilen şekilde vekalet ücretlerine hükmetmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.