Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/11823 K.2011/17338

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare tarafından satışa çıkarılan halkalı konutlarına ilişkin projeden daire satın almak için 21/07/2006 tarihinde sözleşme imzaladığını, sözleşmede teslim süresinin 16 ay olarak belirtildiğini 21/11/2007 tarihinde teslim edilmesi gereken dairenin, 11 ay 5 gün sonra 26/10/2008 tarihinde teslim edildiğini,

geç teslim dolayısıyla maddi zarara uğradığını davalıya 14/11/2008 tarihli ihtarname gönderilerek fiili teslimin yapılacağı tarihe kadar geçen sürede ki uğranılan maddi kayıpların talep edileceğini bildirdiğini neticesinde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla gayrimenkulün günümüz koşullarında ki kira getirisinin bilirkişi marifetiyle tespit edilerek davalı tarafından ödettirilmesi talebini içeren davanın kabulu ile 21/11/2007 tarihinden itibaren reeskont faiz işletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, teslim süresinin 26 ay olduğunu sözleşmede yanlışlıkla 16 ay yazıldığını ayrıca sözleşmede geç teslime ilişkin herhangi bir cezai şartın sözleşmede düzenlenmediğini gayrimenkulün hemen kiraya verilmesinin mümkün olmadığını ayrıca işin ticari ... olmaması nedeniyle reeskont faizi istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme davanın kabulüne 6.600 TL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2011/11823-17338

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece reeskont faizine hükmedilmiş ise de tarafların sıfatları ve uyuşmazlığın özelliğine göre yasal faize hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 gereğidir.