KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2011/14854 E., 2011/20281 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında taşınmaz kiralanması için 11.10.2008 tarihli komisyon akdi imzalandığını, taşınmazın kiralanması için üzerine düşen tüm edimlerini yerine getirdiğini ve taşınmazın davalı şirket tarafından kiralandığını, ancak bu güne kadar komisyon ücretinin ödenmediğini ileri sürerek 5.040.00 TL komisyon ücreti ile 2.210.00 TL cezai şart olmak üzere toplam 7.250.00 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 7.040.00 TL nin yasalfaizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, Hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tellallık sözleşmesinden kaynaklanan komisyon ücreti alacağının tahsili isteğine ilişkindir. Davaya dayanak yapılan sözleşme davacı ile davalı ... tarafından imzalanmıştır. Davalı ... sözleşmeyi şahsi adına imzalamış olup diğer davalı şirket adına imzaladığına dair bir kayıt bulunmamaktadır. Davalı ... taşınmazda kiracı omadığına göre adı geçen davalının sözleşmeden olayı sorumlu tutulması mümkün değildir.
Diğer davalı şirket yönünden ise sözleşmede taraf olmadığı gibi şirket yetkilisi tarafından adına düzenlenmiş geçerli bir sözleşmede bulunmamaktadır. Dolayısı ile davalı şirketinde bu sözleşmeden dolayı sorumlu tutulması düşünülemez. Öyle ise mahkemece davanın her iki davalı yönünden de reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle ve yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
2011/14854-20281
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2011/14854, K. 2011/20281, 22 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama