Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/15073 K.2012/1519

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının itirazı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı. Davalının müracaatı üzerine ...

Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 29.04.2010 tarih ve 2010/316 /614 sayılı kararı ile; davalının da ikamet ettiği, ihtilafa sebep olan apartmanın 789890 numaralı ortak kullanım elektrik aboneliğine ait borcun, daha önce nerede kullanılmış ise kullanılan yerden tahsil edilmesi ve apartmanın ortak kullanım kayıtlarından kaldırılması ve tahsil edilmemesi gerektiğine dair karar verildiğini, kararda, kurumun savunma yazısına cevap vermemesi nedeniyle bahse konu sorunun zımnen kabul edildiği anlamına geldiğinin belirtildiğini ancak davalının ihtilaf konusu olan abone ile herhangi bir ilgisinin olmadığını,

ihtilaf konusu abonenin Arne Winther adına kayıtlı olduğunu ve elektrik borcunun bulunduğu belirterek Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 29/04/2010 tarih 2010/316/614 sayılı kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya konu aboneliğin Arne Winther adına kayıtlı gözüküyor olsa da; apartmanının ortak aboneliği olduğunu, kendisinin de aynı binada ikamet ettiğini, Kat mülkiyeti kanununa göre dava konusu borcun 10/1 inin kendisi tarafından ödenmek zorunda olduğunu, zira binada 10 adet dairenin olduğunu ve faturaya konu borcun da ortak kullanım borcu olup, şahsi tüketim olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540 TL.ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; davaya konu 07.04.2009 tarihli tüketim faturası 3.852.65 TL bedelli olup, davalının savunma içeriğine ve temyiz nedenlerine göre de, davalının anılan faturanın 10/1 değerinden sorumlu olduğu kabul edilse dahi, buna göre tüketim faturasından davalının payına düşecek kısmın karar tarihi itibariyle 1.540 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalı tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.