Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/18354 K.2012/13259

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait taşınmazı 1.8.2003 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralayıp kira bedeline karşılık teminat olarak da çekler verdiğini, dava konusu 1.7.2007 keşide tarihli 42.000 dolar bedelli çekinde bir yıllık kira bedelinin teminatı olduğunu, ancak davalının bu çeki icraya koyduğunu ileri sürerek 42.000 doların aylık 3500 dolar olarak 12 aylık sürede ödenmesi yönünde karar verilmesini istemiş, 18.5.2007 tarihli dilekçe ile de, kira sözleşmesini 27.4.2007 tarihinde feshederek anahtarı teslim ettiğini, ödemeler düşüldükten sonra 24.500 dolar borcu kaldığını belirterek davalıya 24.500 dolar borçlu bulunduğunun tesbiti ile takibin bu bedel üzerinden devamını istediğini bildirmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Davanın reddine dair ilk kararın dairemizce bozulması üzerine manhkemece yapılan yargılama sonunda davacının davalıya 33.735,70 dolar borcu bulunduğundan bahisle icra takibinin 33.735,70 dolar üzerinden devamına, peşin alınan 850,50 TL harcın mahsubu ile kalan 2.266,36 TL nisbi ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı 18.5.2007 tarihli dilekçe ile davalıya olan borcunun 24.500 dolar olduğunu bildirip bu miktar borçlu olduğunun tesbitini istemiştir. Davalı davacı hakkında 42.000 doların tahsili için icra takibi yapmış olup, mahkemece davacının borcu 33.735,70 dolar olarak belirlenmiş olmakla aslında dava 42.000-33.735,70=8.264,30 dolar üzerinden kabul edilmiş olunmaktadır.

Dava 8.264,30 dolar bakımından kabul edildiği içinde, 8.264,30 doların karar tarihindeki TL karşılığı üzerinden belirlenecek nisbi ilam harcının davalıdan tahsili gerekir. 8.264,30 doların TL karşılığı ise 13.553,45 TL olduğu içinde bu miktar üzerinden hesaplanacak nisbi ilam harcı miktarı ise 805,076 TL olduğu içinde 805,076 TL nibi ilam harcına hükmedilmesi gerekirken 2.266,36 TL harcın tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne varki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.