Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2011/2388 K.2012/9688

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.3.2009 gün ve 221-226 sayılı hükmün Dairemizin 11.20.2010 tarih ve 9283-12864 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı,mülkiyeti davalıya ait sosyal tesisin 13.03.1995 tarihinde 2886 sayılı yasaya göre ihale yoluyla önce dava dışı ....Ltd.Şti.ne kiralandığını ve bu kira sözleşmesinin 14.08.1995 tarihli il encümeni onayıyla kira devri yoluyla kendilerine geçtiğini, her yıl kira sözleşmesinin yenilendiğini, davalı idare il encümeni tarafından alınan 24.01.2007 tarihli karar ile kira süresinin sonu 12.03.2008 tarihi olarak belirlendiğini, ancak il encümeni tarafından alınan 28.11.2007 tarihli karar ile 2008 yılı için kira sözleşmesinin uzatılmayacağına karar verildiğini,

davaya konu yeri her ne kadar 2886 sayılı yasaya göre kiralanmış olsa da sözleşmenin özel hukuka tabi olması nedeniyle 6570 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğini, bu yasa hükümlerine göre tahliye şartlarının bulunmadığını belirterek 6570 sayılı yasanın 11. maddesine göre kira süresinin 1 yıl uzamış olduğunun tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 2886 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davaya konu taşınmaz hakkında 6570 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması gerektiği, 6570 sayılı yasa hükümleri itibariyle tahliye nedenlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine karar dairemizce bozulmuş, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, 2886 sayılı kanun çerçevesinde yapılan ihale sonucunda taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 6570 sayılı Kanuna tabi bulunduğunu ileri sürmüş ve mahkeme kararı olmadan tahliyenin gerçekleşemeyeceğinden bahisle muarazanın giderilmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu, taşınmazın 2886 sayılı yasaya göre kiraya verilen taşınmazların 6570 sayılı yasanın 1. maddesindeki

2011/2388-2012/9688

şartları taşımaları halinde ancak aynı kanunun 7. maddesindeki tahdidi sebeblere ve ilama dayalı tahliyesinin istenebileceğini, davaya konu taşınmazın 6570 sayılı yasanın 1. maddesinde belirtilen şartlara haiz olup olmadığının belirlenmediği ve eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğinden bahisle bozma kararı verilmiş ise de davalının karar düzeltme talebi üzerine yapılan incelemede.

1.1.1984 tarihinde yürürlüğe giren 2886 sayılı kanunun 1.maddesi, 1.fıkrasında genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin,özel idare ve belediyelerin alım, satım, hizmet yapım, kira, trampa, mülkiyetin gayrı ayni hak tesisi ve taşıma işlerinin bu kanunda yazılı hükümlere göre yürütüleceği belirtilmiştir. 5302 sayılı Özel idareler Kanununun 7.maddesinin g/3.fıkrasında il özel idaresinin mallarına karşı suç işleyenler Devlet malına karşı suç işlemiş sayılır.

(Ek cümle: 01/07/2006-5538 S.K./26.mad) 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 75 inci maddesi hükümleri ... taşınmazları hakkında da uygulanır.” hükmü düzenlenmiştir. İl özel idarelerine ait taşınmazların kira sözleşmelerinde de 2886 sayılı Kanunun 75.maddesi hükümleri uygulanacaktır. Hal böyle olunca, somut olayda 6570 sayılı Kanun hükümlerinin uygulama yeri bulunmamakta; uyuşmazlığın 2886 sayılı Kanunun 75.maddesi çerçevesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda taraflar arasındaki uzayan kira süresi içinde davalı idare 28.11.2007 tarihli il encümen kararı ile kira sözleşmesinin uzatılmayacağına dair karar alarak bu kararın 07.12.2007 tarihli yazı ile davacıya da bildirdiğine ve dava tarihi itibarıyla kira süresi sona erdiğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkeme kararı bu gerekçe ile bozulması gerekirken, bu husus zuhulen gözden kaçırılmış olduğundan, Dairemizin 11.10.2010 tarih 2010/9283-Esas-2010/12864 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına hükmün yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.