KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2012/11562 E., 2012/16271 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının sözleşmeli futbolcu olduğunu, sözleşmenin teminatı olarak senet verildiğini, davalı ile yapılan sözleşmenin 14.1.2010 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiği ve ibralaşıldığı halde, senedin davalı elinde kaldığını,tahrif edilerek takibe konulduğunu bildirerek borçlu olmadığının tesbiti ile % 40 tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddi ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini dilemiştir.
Mahkemece davanın reddi ile, davalı yararına % 40 tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-İİK.nun 72.maddesi uyarınca menfi tesbit davası açan davacı hakkında kötüniyet tazminatına hükmedilebilmesi için haksız ve kötüniyetli olması yanında tedbir kararı aldırarak takibin gecikmesine sebebiyet vermelidir. Davacının tedbir talebi mahkemece kabul edilmekle birlikte davacı tarafından teminat yatırılmadığından karar infaz edilememiş,icra dosyası da infaz edildiğinden dava istirdat davasına dönüştürülmüştür.Buna göre, yasal koşulları oluşmadığı halde davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
2012/11562-16271
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/11562, K. 2012/16271, 21 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama