KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2012/20181 E., 2012/23604 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2012
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ayıplı malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalılardan aldığı 2008 model aracın kaporta boyasında dökülmeler olduğunu belirterek gizli ayıplı aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini mümkün olmazsa ödenen bedelin faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulü ile dava konusu aracın davalılara iade edilerek aynı marka ve model 2007 model ... marka ... tipi aracın davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davaya konu araç üzerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, aracın halihazır durumunda sol yanda boya çiziği, arka bagaj kapısında sol yanda ezikler, sağ ön marşbiyede vuruk, sol kapı sacının çizik olduğu, aracın modeli, sınıfı dikkate alındığında, kaportasındaki mevcut ezikler ve çizikler nedeniyle ikinci el piyasa değerinin emsallerine göre 1.500,00 TL daha düşük olacağı belirtilmiştir. Bu nedenle mahkemece, bilirkişi
2012/20181-23604
raporunudaki bu husus dikkate alınarak araçtaki ezik ve çizikler nedeniyle oluşan 1.500.00 TL değer düşüklüğü bedelinin davacı tarafından ödenmesi şartıyla aracın değiştirilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/20181, K. 2012/23604, 17 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama