Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/22137 K.2013/1378

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının diğer mirasçılarla birlikte kamulaştırmasız el atma davasının yürütülmesi konusunda kendisine vekalet verdiğini, Kartal 6. İcra Müdürlüğünün 2009/4024 Esas sayılı dosyası ile tahsil edilen ve Hakkı Keler mirasçılarına isabet eden 45.860,00 TL. yi davalı ...'e 24.05.2009 tarihinde kendisi için asaleten diğer mirasçılar için vekaleten teslim ettiğini, davalının vekaleten ve emaneten teslim aldığı bu paranın 10.000,00 TL. sini zimmetine geçirerek ilgililere teslim etmediğini, diğer hak sahiplerinin eksik teslim edilen bu bedeli kendisinden talep ettiklerini,

bunun üzerine 10.000,00 TL.yi mükerrer şekilde ödemek zorunda kaldığını, davalıdan geri alınması yönünde Kartal 6.icra müdürlüğünün 2010/1073 Esas sayılı dosyası ile yapılan ilamsız icra takibine haksız şekilde itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, borçlu davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalının takibe itirazının iptali ile takibin asıl alacak üzerinden devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2012/22137-2013/1378

2- Dava, taraflar arasındaki alacak ilişkisine dayalı takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece itirazın iptaline karar verilen asıl alacak miktarı üzerinden İİK. nın 67/2. maddesi gereğince icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde bu talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7. maddesi gereğidir.