Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/22992 K.2013/1005

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava konusu taşınmazı 1994 yılında davalıdan satın aldığını, aradan 5 yıl geçince davalının akıl hastası olduğundan bahisle tapu iptali ve tescil davası açıldığını ve adına olan tapu kaydının mahkeme kararı ile iptaline karar verildiğini, dava konusu bu yerin bedelinin ödendiğini, bu yerin 30.1.2008 tarihinden beri davalı adına kayıtlı olduğunu, davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 35.000 TL' nin 30.1.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 20.420 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı taraf 26.1.2009 hakim havale tarihli dilekçesi ile davalıdan sebepsiz zenginleştiğini iddia ettiği 35.000 TL' nin tahsili talebini içeren işbu davayı açmıştır. Yargılama sonucunda toplanan deliller neticesinde davacının talebi kısmen kabul kısmen reddedilerek 20.420 TL' nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar

2012/22992 - 2013/1005

verilmiştir. Hal böyle iken davanın kabul red oranına göre tarafların yargılama giderlerinden birlikte sorumlu tutulmaları gerekirken yazılı şekilde peşin harç da dahil edilerek bulunan rakamın tamamının davalıdan tahsiline şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.