KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2012/24873 E., 2013/5451 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ayıplı araç davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, 21.03.2011 tarihinde 31.705.00.TL bedelle satın aldığı araca, sol kolunu kullanamaması nedeniyle direksiyona topuz takılması yönünde toplam 589.10.TL masraf yaptığını, 11.05.2011 tarihinde 1.479 km' de iken aracın gaz pedalından sesler gelmeye başladığını, yetkili servise götürdüğünü, şanzıman değişikliği yaptıklarını söylemelerine rağmen araçtaki arızanın halen devam ettiğini ileri sürerek araç bedeli ile araca eklenen malzemelerin bedeli ve 5.000.00.TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, araç bedeli olan 31.705.00.TL ile araca eklenen malzeme bedeli olan toplam 589.10.TL' nın davalılardan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki 2. nolu bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi nedeniyle kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. üzerinden hesaplanan 600.00.TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesi yönünde verilen kararın doğru olmasına rağmen hüküm bölümünün 6. bendinin sonunda zuhulen maddi hata yapılarak “...davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine...” yazıldığı anlaşılmıştır. Bu husus usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK 438/7. maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2012/24873, K. 2013/5451, 6 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama