Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2012/25081 K.2012/29070

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı banka ile 10.06.2008 tarihli konut kredisi sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmenin Japon Yeni üzerinden 120 ay vadeli olarak ödenmesinin kararlaştırıldığını, ilk taksit ödemesinin yapıldığı tarih ile son taksit ödemesi tarihi arasında Japon Yeninde % 120 oranında artış olduğunu, son ekonomik kriz nedeniyle Japon Yenini'nin Türk lirası karşısında aşırı derecede değer kazandığını ve kredi öngörülemeyecek şekilde tüketici aleyhine bozulduğunu ileri sürerek, 10.06.2008'de imzalanan ve Japon Yeni'ne endeksli konut kredisi sözleşmesinin yapıldığı tarihteki Japon Yeni kurlarının esas alınarak sözleşmenin uyarlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının kredi kullandığı sırada sabit veya değişken faizli TL kredi kullanma olanağı varken lehine olan Japon Yeni kurunun uzun süredir düşük olması ve faiz oranının düşüklüğü nedeniyle Japon Yeni cinsinden kredi kullanmak suretiyle doğabilecek riski kendi seçimiyle üstlendiği ve uyarlama koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava açılırken, dava harç değeri belirtilmeden açılmıştır. Mahkemece, dava değeri bilirkişi vasıtasıyla saptanmadığından maktu vekalet ücretine hükmedilecek yerde davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7. maddesi hükmü gereğidir.