Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/13680 K.2013/23385

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 01.06.2009 tarihinde sözleşme imzaladıklarını, sözleşme gereği davalının ...,, Cumhuriyet Mahallesi ,,,, No 57 bulunan binanın son katının proje tadilatını yaptırıp Anıtlar Kurulunun onayından geçireceğini, ancak davalının süresinde işi yerine getirmediği gibi, ödediği 127.000,00 TL’nin de iade edilmediğini, tahsili için takip yaptığını davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline,, takibin devamına ve %40 dan az olamayacak oranda icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, paraların kendisine ödenmediğini ve işin bir kısmını yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıya sözleşme gereği ödediği 127.000,00 TL'nin geri verilmesi için takip yapmış, davalının takibe itirazı üzerine eldeki dava açılmıştır. Mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2 bendinde; 75.438,00 TL harcın tamamının davalıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde karar verilmiş ise de dava açarken, 127.000,00 TL harca esas değer

üzerinden 1.243,75 TL peşin/nispi harç ödemiştir. Mahkemece karar tarihi itibariyle harca esas dava değeri üzerinden nispi karar ilam harcı hesaplanmalı ve yargılama sırasında peşin ödenen harcın mahsubu ile eksik kalanın davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.