KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2013/16495 E., 2013/27093 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının dava dışı bankadan kullandığı krediye kefil olduğunu, davalının borcu ödememesi üzerine hakkında icra takibi başlatıldığını, başka bankadan kredi kullanarak takip konusu borcu ödediğini, ödediği bu borç ve takip sebebiyle itibarının zedelendiğini psikolojisinin ve ruhsal durumunun bozulduğunu bu sebeple takip dosyasına ödediği 4.212,94 TL ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiş duruşmalara da katılmamıştır.
Mahkemece, davanın kısmen kabul ile 4212,94.TL maddi ve 1500.TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla istem ve miktarın reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-B.K.’nun 49. maddesi hükmü uyarınca, manevi tazminata hükmedilebilmesi için; şahsiyet hakkının hukuka aykırı bir şekilde zarara uğraması gerekir. Kişilik haklarının zarar görmediği hallerde, eylem hukuka aykırı olsa dahi manevi tazminata hükmedilmesi olanaklı değildir. Somut olayda davacının kişilik haklarının zarar gördüğü kabul edilemez. Mahkemece, olayda manevi tazminat koşullarının bulunmadığı dikkate alınarak manevi tazminat isteminin tamamen reddi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2013/16495, K. 2013/27093, 4 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama