Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/1723 K.2013/4831

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı asil ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisine ait taşınmazların satışı için davalıya noterde düzenlenen düzenleme şeklindeki 14.12.1990 tarihli vekaletname ile satış ve ahzukabz yetkisi verdiğini, davalının taşınmazı 14.2.1991 tarihinde eşine devrettiğini, bu satış hakkında bilgi ve hesap verilmediğini hatta satışı bilmediğini, öğrenince 12.9.2008 tarihinde dava açtığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 50.000 TL nin tahsiline karar verildiğini,kararın 3.3.2010 tarihinde kesinleştiğini bildirerek fazlaya ilişkin hakkı olarak 120.362 TL nin ilk davanın dava tarihinden itibaren reeskont avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının satışı bildiğini, zamanaşımının oluştuğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece maddi tazminat talebinin satış tarihinden itibaren 5 yıl geçmesi nedeniyle BK'nun 126.maddesi hükmü uyarınca davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı vekil tarafından satılan ve satış bedeli ödenmeyen taşınmaz nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesine dayanmakta olup, vekalet sözleşmesinin en önemli unsurları arasında; vekilin talimata uygun hareket etme borcu, özen borcu ve hesap verme borcu gelmektedir.

Vekalet sözleşmesinde vekilin hesap verme borcu vekalet sözleşmesinin kurulmasıyla birlikte doğup;işin vekil tarafından yürütülmesi sırasında ve sona ermesinde de devam etmektedir. BK.nun 392.maddesi hükmü gereğince vekil, talep üzerine yaptığı işin hesabını vermeye ve müvekkili nam ve hesabına edindiği herşeyi iade etmeye, iade edinceye kadar da almış olduğu şeyleri saklamaya zorunludur.

Bu nedenle de vekilin aldıklarını geri verme borcunda zamanaşımı vekalet sözleşmesi sürdükçe işlemez. Bir başka deyişle iade borcunda muacceliyet vekilin hesap vermesi veya sözleşme ilişkisinin bitmesi ile başlar.

Nitekim Hukuk Genel Kurulu'nun 2011 tarih ve 2011/13-161 esas ve 2011/276 karar sayılı ilamı da bu yöndedir.Davacı,12.9.2008 tarihinde açtığı ilk davasında ,satışı sekiz ay önce öğrendiğini beyan etmiş,12.9.2008 tarihli kararla fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 50.000 TL nin tahsiline karar verilmiş,bu karar 3.3.2010 tarihinde kesinleşmiştir.Davacının beyan ettiği öğrenme tarihinden daha önce satışı bildiğine ilişkin dosyada delil bulunmamaktadır.Buna göre öğrenme tarihinden itibaren BK. nun 126.maddesindeki 5 yıllık süre dava tarihi itibariyle henüz dolmamıştır.Somut uyuşmazlık itibariyle mahkemece davacının satışı öğrendiğini beyan

ettiği “12.9.2008 tarihinden sekiz ay öncesi” den dava tarihine kadar BK 126. maddesindeki 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçmediği gözetilerek, işin esasına girilerek sonucuna uygun şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.