KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2013/1960 E., 2013/9400 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, avukat olduğunu, davalı ile iki adet dava dosyasında vekilliğini yürütmek üzere 31.3.2010 tarihinde avukatlık ücret sözleşmesi imzaladıklarını, sözleşmede toplam 9.000TL vekalet ücreti ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalının toplam 2.000TL ödeme yaptığını, bakiye vekalet ücreti alacağını ödemediği gibi kendisini haksız olarak 26.10.2010 tarihinde azlettiğini, 7.000TL vekalet ücreti alacağının muaccel hale geldiğini ileri sürerek, 7.000TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı, davacıyı haklı olarak azlettiğini, toplam 2.500TL ödeme yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece 6.500TL asıl alacak üzerinden davanın kabulü ile davalı yararına 600TL vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12.maddesi gereğince davanın reddedilen kısmı dikkate alınarak davalı yararına 400TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemenin bu yönü göz ardı ederek yazılı şekilde 600TL vekalet ücretine hükmetmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7. maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2013/1960, K. 2013/9400, 11 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama