Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/29151 K.2013/32319

Taraflar arasındaki rucuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ... tarafından reddine,..... tarafından kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan hizmet satın alma sözleşmesi kapsamında hizmet verdiklerini, dava dışı işçi tarafından işçi alacaklarının tahsiline yönelik açılan davada hükmedilen bedeli icra dosyası kapsamında ödediğini belirterek; bu ödenen 4.926 TL bedelden davalıların sorumlu olduğu miktar belirlenerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 900 TL'nin rucuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davacı ile yapılan sözleşmeye göre işçilerin tüm özlük ve sosyal haklarının ödenmesinde davacının sorumlu olması nedeniyle bir talepte bulunamayacağını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalı şirket, şirket; asıl işveren olarak belediyenin sorumlu olduğunu, son işveren olması nedeniyle davacının ihbar ve yıllık izin ücretinden sorumlu olacağını, kıdem tazminatından da kendilerinde çalıştığı dönem itibariyle kıdem tazminatına hak kazanmadığından, bu tazminattan da davacının sorumlu olduğunu, şayet bir sorumluluk olması halinde işçinin kendilerinde çalıştığı dönemle sınırlı olarak sorumlu tutulabileceklerini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçiye ödenen tazminattan hangi tarafın veya tarafların ne oranda sorumlu olduklarına İlişkindir. Dava dışı işçinin işten çıkarıldığı tarihe kadar hem davalı yüklenici, hemde davacı yüklenici şirket bünyesinde çalıştığı anlaşılmakta olup, işçiye ödenecek olan izin ücretinden doğan tazminattan davalı yüklenici, ancak işçiyi çalıştırdığı kendi dönemi ile sınırlı olarak sorumludur.

Dava dışı işçinin 01.04.2008- 31.12.2008 tarihleri arasında davalı şirket bünyesinde, 02.01.2009-22.04.2009 tarihleri arasında ise davacı şirket bünyesinde olmak üzere toplam 386 gün çalıştığı anlaşılmasına göre mahkemece işçiye ödenecek olan izin ücretinden de davalı yüklenici kendi çalıştırdığı dönemle sınırlı olarak sorumlu olduğu gözetilerek, davalının bu ilkeler çerçevesinde sorumluluğunun belirlenmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.