Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/30174 K.2014/7430

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 24.08.2009 tarihinde davalı R. Motorlu Araç.Ltd.

Şti.'den otomobil satın aldığını, 06.03.2010 tarihinde aracı servise bakıma götürdüğünü ve aracın dördüncü vitesinde ses olduğunu bildirdiğini, servis tarafından araç da her hangi bir sorun olmadığının söylendiğini, 17.05.2010 tarihinde aracı ile geri park ederken ses geldiğini ve motorun altından yağ aktığını,bunun üzerine aracın Bursa'da bulunan teknik serviste tamir edildiğini, araçtaki arızanın kullanıcı hatasından kaynaklandığının kendisine bildirilerek 2.683,00TL tamir ücreti alınarak aracın teslim edildiğini,

Mersin İl hakem heyetine yaptığı başvuru sonucu arızanın kullanıcı hatasından kaynaklanmadığının tespit edilmesine rağmen davalılar tarafından alınan tamir ücretinin geri iadesinin yapılmadığını ileri sürerek; ödediği 2683,00-TL tamir bedeli ile 39 gün aracı kullanamadığından dolayı uğradığı zararın karşılanmasını talep etmiştir.

Davalılar, dava konusu aracın ayıplı olmadığını, araçtaki arızanın kullanıcı hatası sonucu meydana geldiğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davacının tamir ücretinin iadesine ilişkin talebinin kabulüne, araç tahsis edilmemesi nedeniyle doğan zararının karşılanmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar tarafından ithal edilerek satışı yapılan aracın ayıplı imalattan kaynaklanan sebeblerle arızalanması nedeniyle yapılan tamir ücreti ile tamir süresi boyunca araç kiralamak zorunda kalmasından dolayı ortaya çıkan zararının karşılanması isteminde bulunmuştur. Dava konusu araçta meydana gelen arızaların niteliğinin tespitine ilişkin olarak mahkemece karara esas alınan 05.12.2012 tarihli bilirkişi heyet raporunda araçtaki marş motorundan kaynaklanan arızanın oluşumunda kullanıcı hatasının bulunmadığı, üretimden kaynaklı bir arıza olduğu,aracın 17.05.2010 tarihinde servis girişi yapılarak 26.06.2010 tarihinde tamiri gerçekleştirilmek suretiyle davacıya teslim edildiği tespit edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde aracın tamir süresi boyunca aracını kullanamadığını ileri sürerek zararının karşılanmasını talep etmiş olup,yargılama aşamasında aracın tamir dönemi içinde araç kiralanmasına ilişkin fatura ibraz etmiştir.

Dava konusu aracın tamir edildiği dönemde yürürlükte olan Garanti Belgesi Uygulama Esaslarına Dair Yönetmeliğin garanti ve tamir süresi alt başlıklı 6.maddesinin son bendinde “Malın arızasının 15 iş günü içerisinde giderilememesi halinde, imalatçı–üretici veya ithalatçı; malın tamiri tamamlanıncaya kadar, benzer özelliklere sahip başka bir malı tüketicinin kullanımına tahsis etmek zorundadır.” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Bu yasal düzenleme kapsamında davacı tüketicinin bir talebi aranmaksızın aracın tamir süresinin 15 günü aşması halinde bu süreyi aşan döneme ilişkin araç tahsis zorunluluğu getirilmiştir.

Davalı taraflarca davacıya araç tahsis edildiği iddia ve ispat edilemediğine göre mahkemece tamir süresinin 15 günlük süreyi aşan kısmı yönünden, bu tamir döneminde davacının araç kiralamak zorunda bırakılması nedeniyle doğan zararının hesaplanarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu talebin reddine dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.