Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/30202 K.2014/8593

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, maliki oldukları taşınmazlarda 45’er tondan toplam 90 ton havuç yetiştirilerek davalı şirkete 280 kuruş/kg bedel üzerinden satılarak teslim edilmesi hususunda davalı ile anlaştıklarını, havuçları zamanında hasat ederek teslim etmek için davalıya müracaat ettiklerini, ancak davalının havuçları teslim almaktan kaçındığını, davalının sözleşmeyi feshetmemesi ve elinde bononun olması nedeniyle ürünün başkasına da satılamadığını, delil tespiti ile zararın belirlendiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000 TL.’nın 01.02.2008 tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsilini istemişler, ıslah dilekçesi ile taleplerini 23.700 TL.’na çıkartmışlardır.

Davalı, davacıların ürünleri zamanında teslim etmedikleri gibi üretilen havuçların da gerekli vasıfları taşımadığını, delil tespitinin esas alınamayacağını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan hesaplama sonucuna göre davanın kısmen kabulü ile,2.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren, 1.000,00 TL alacağın ıslah tarihi olan 15.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline ve davacılar tarafından davalı şirkete verilen teminat amaçlı senetlerin iptaline karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle bozma kararına uygun karar verilmiş olması ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm,davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı tarafların dava dilekçesinde taleplerine konu toplam miktarın 23.700 TL olmasına ve mahkemece 3.000 TL kısım yönünden davanın kabulüne,bakiye talepler yönünden davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK 326.maddesi gereğince, yargılama giderlerinden kimlerin sorumlu olacağı ayrıca ve açıkça belirlenmiş olup, anılan düzenleme gereğince “Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, davada iki taraftan her birinin kısmen haklı çıkması halinde ise mahkemenin, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştıracağı hüküm altına alınmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece hüküm başlıklı bölümün 6. bendinde yeralan yargılama giderlerinden sorumluluğa ilişkin hükmün HMK 326.maddesine aykırı olarak davalı aleyhine olacak şekilde tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.