Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/3064 K.2013/17660

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum sigortalısı hastalara, hastane raporları çerçevesinde fotoferez tedavisi uygulandığını, davacı şirket ile Emekli Sandığı arasında 2001 yılında imzalanan sözleşmeye göre tedavi başına belirlenen ücretin 1.716 USD olduğunu, ödemelerin bir müddet düzenli olarak yapılmasına rağmen Emekli Sandığı ile davacı şirket arasında çıkan ihtilaf üzerine sözleşmenin Emekli Sandığı tarafından tek taraflı olarak feshedildiğini, Emekli Sandığı'nın bu çerçevede SSK ve Bağkur'a yazı yazarak kendilerine yapılması gereken ödemeleri engellediğini, alacaklarının tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile, takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davalı kurum aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmiş ise de 5510 sayılı kanunun 88 maddesi

uyarınca “ Kurumun taraf olduğu her türlü dava ve icra takiplerinin kısmen veya tamamen aleyhe neticelenmesi halinde 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununda yazılı tazminat ve cezalar Kurum hakkında uygulanmaz.” Hükmü gereğince davalı kurum aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.