KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2013/30974 E., 2014/8984 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2014
- Mahkemesi
- İzmir 9. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 27/06/2013
- Numarası
- 2013/57-2013/239
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının kendisi hakkında bonoya dayalı alacağı olduğu iddiası ile icra takibi yaptığını ancak bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını, davalı ile aralarında akti ilişki bulunmadığını belirterek borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının kendisi hakkında 3.5.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile tanzim yeri bulunmayan 6.300 TL lik bono ile icra takibi yaptığını ancak bonodaki imzanın kendisine ait olmadığı iddiası ise borçlu olmadığının tesbiti için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan 7.6.2013 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda imzanın davacıya ait olmadığının tesbiti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı tarafça, bilirkişi incelemesine itiraz edilerek, davacının farklı tarihlerde farklı imzalar attığını, davacının Karşıyaka 2.İcra Mahkemesinin 2010/499 esas sayılı dava dosyasına gönderildiği bildirilen imza örneklerinin getirtilerek, Adli Tıp Kurumundan da rapor alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, bu imza örnekleri getirtilmeksizin bilirkişi incelemesi yapılmıştır.
Mahkemece, davacının dosyaya bildirilen yerlerdeki imza örnekleri getirtilerek Adli Tıp Kurumuna gönderilip imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2013/30974, K. 2014/8984, 27 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama