Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/5479 K.2013/13126

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların murisi...'a 25.000 USD borç para verdiğini, buna ilişkin 27/10/2008 tarihli belge düzenlendiğini, borcun ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için başlatılan ... 8. icra müdürlüğünün 2011/6196 esas sayılı icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 9.172,04 TL asıl alacak üzerinden itirazın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine, % 20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, itirazın iptali davasıdır. İcra inkar tazminatını %20 olarak düzenleyen 14.2.2011 tarihli 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 Sayılı Kanunu'nun Geçici 10. maddesi '' Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında, değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmüne amirdir.

Somut olayda takip tarihi 26.4.2011 tarihi olup 6352 sayılı Yasa'dan önceki hükümlerin uygulanması yani %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekmektedir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek davacı lehine %20 kötüniyet niyet tazminatına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmakla bozmayı gerektirir; ancak bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMK'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.