Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2013/958 K.2013/8860

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı ile aralarında 6183 sayılı yasanın 79. maddesine paralel düzenlemeler içeren bir protokol yaptıklarını,bu protokole göre davalının elektronik ortamda hacizler bildirimleri yaptığını,davalının gönderdiği 05.04.2010 tarihli haciz bildiriminin teknik bir sorundan dolayı 8. günde gönderilebildiğini,borçlunun hesaplarındaki mikatrların haciz bildirimine konu borcu karşılamadığını ancak süresinde bildirimi yapılamadığından 6183 sayılı yasanın 79. maddesine göre menfi tespit davası açılması gerektiğini belirterek; borçlu üçüncü kişi ... 'in bankaları nezdinde 186.755,87 TL tutarında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacının 6183 sayılı yasanın 79. maddesine göre süresinde cevap vermediğinden borç zimmetinde sayıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava konusu haczin iptal edilmesi sebebiyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava,6183 sayılı yasanın 79/3. maddesine göre davalı tarafından yapılan haciz bildirimine davacının

süresinde cevap vermemesi nedeniyle aynı maddenin 4. fıkrasına göre açılmış menfi tespit talebine ilişkin olup,sözkonusu yasal düzenlemeyle uyumlu olarak taraflar arasında bir protokol yapıldığı da anlaşılmaktadır. Davalı tarafından yapılan haciz bildirimine davacının, davalıdan kaynaklanmayan teknik sebeblerle yasal süre içinde cevap vermediği hususu da davacının kabulündedir. Bu durumda davanın açılmasına davalının sebebiyet vermediği gözetilerek yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalının sorumlu tutulmaması gerekirken yazılı şekilde davalının sorumluluğuna ilişkin hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.