KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/1618 E., 2014/1019 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 28. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 29/01/2013
- Numarası
- 2013/39-2013/60
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
İhtiyati haciz isteyen ... Madencilik Ltd. Şti., davalının (aleyhine ihtiyati haciz istenenin) senet bedelinin ödemediğini ileri sürerek ihtiyati haciz talep etmiş, mahkemece ihtiyati haciz isteminin kabulüne karar verilmiş, aleyhine ihtiyati haciz isteyenin itirazında reddedilmiş, red kararı aleyhine ihtiyati haciz kararı verilence temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamından, ihtiyati haciz isteyenin elinde bulunan ve uyuşmazlığa konu olan senetlerin, aleyhine talepte bulunulan tarafından dava dışı müteahit firmadan alınan daireye karşılık düzenlenerek dava dışı firmaya verildiği ve senedin dava dışı firmaca ciro yoluyla ihtiyati haciz isteyen şahsa devredildiği anlaşılmaktadır.
4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
2-Bozma nedenine göre ihtiyati hacze itiraz edenin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/1618, K. 2014/1019, 20 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama