Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/17418 K.2015/14499

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında düzenlenen personel hizmet alım sözleşmesi uyarınca davalının kasım ve aralık aylarına ait personel ücretinin süresinde ödenmediği için 12 günlük 183.969,83 TL cezai işlem uyguladığını, kendi hakediş bedelinin süresinde ödenmediği için dava dışı kredi veren şirketten faiz ile kredi çektiğini, ayrıca % 5 hazine yardım kesintisinin de haksız olarak uygulandığını ileri sürerek, fazlası saklı her bir talep için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL'nin ticari faiziyle tahsilini, 13.11.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile de, 5510 sayılı yasadan kaynaklanan hak ediş bedeli 10.000,00 TL den 242.490,29 TL'ye ve davalı idarece kesilen cezanın geri ödenmesi için talep edilen miktar 10.000,00 TL'den 30.661,64TL'ye çıkartılmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b ve aynı yasanın Ek 7.maddeleri delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Mahkemece değinilen bu husus gözardı edilerek davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi gereğidir.