KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/2114 E., 2014/8755 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
- Mahkemesi
- Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla
- Tarihi
- 19/11/2013
- Numarası
- 2013/466-2013/790
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını, bankanın dosya masrafı ve komisyon bedeli adı altında kendisinden tahsil edilen 2.450,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dairemizin yerleşik içtihatlarında da vurgulandığı üzere, davalı bankanın tacir olup, yaptığı masrafları tüketiciden isteme hakkı bulunduğu anlaşılmakta ise de, somut uyuşmazlığın tüketici hukukundan kaynaklandığı da gözetildiğinde, bankanın ancak davaya konu kredinin verilmesi için zorunlu, makul ve belgeli masrafları tüketiciden isteyebileceğinin kabulü gerekir.
Mahkemece, her ne kadar davalı banka tarafından masrafları ispatlayıcı belgelerin dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği belirtilmiş ise de, davalı banka tarafından temyiz dilekçesi ile birlikte 325,00 TL bedelli ekspertiz makbuzu ibraz edildiği görülmektedir. İbraz edilen bu makbuz dikkate alınarak, belgelendirilmiş ve zorunlu masraf olduğu ispat edilmiş ekspertiz işlemine ilişkin 325,00 TL bedelin iadesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/2114, K. 2014/8755, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama