Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/2127 K.2014/12983

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait tavuk çiftliğinde hizmet sözleşmesi uyarınca 5.10.2009 ile 25.2.2011 tarihleri arasında çalıştığını, işçilik haklarının ödenmediğini ileri sürerek 300.-TL kıdem tazminatı, 200.-TL yıllık izin ücreti, 300.-TL fazla çalışma ücreti, 100.-TL genel tatil alacağı ile 100.-TL hafta tatili alacağı olmak üzere toplam 1.000,00.-TL'nin akdin fesih tarihi olan 25/02/2011 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi, diğer alacaklar için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; fazla çalışma alacağı olarak tespit olunan 5.114,11.-TL'den takdiren %30 indirim yapılarak 3.579,80.-TL'nin fazla çalışma ücreti alacağı olarak, 266,12.-TL nin yılık izin ücreti alacağı olarak her ikisinin birlikte dava tarihinde mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Davacının, 300.-TL' ye yönelik kıdem 100.-TL genel tatil, 100.-TL hafta tatili ile 1.534,23.-TL fazla çalışma ücretine ilişkin toplam 2.034,23.-TL' ye yönelik taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davacının fazla çalışma ücreti ile yıllık izin ücreti alacağına dava tarihinden itibaren mevduat faizi uygulanmasına karar verilmiştir. İş kanunu kapsamında bulunmayan davacı alacağına yasal faiz isteyebilir. Bu hususun gözardı edilmesi yanlış olup, bozmayı gerektirir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi gereğidir.