Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/2452 K.2014/5906

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabülüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılardan Adana Büyükşehir Belediye Başkanılğı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda, davalılarla hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalıların çalıştırmış oldukları işçilerden K. Ö.r’in, 1.7.1986-1.10.1992 tarihleri arasındaki çalışmaları karşılığı kıdem tazminatının ödenmediği iddiası ile fark kıdem tazminatı istemiyle, iş mahkemesinde kendileri aleyhine açmış olduğu davanın kabul edildiğini, başlatılan icra takibi üzerine toplam 21.255,18 TL ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, dava dışı işçiye yapılan ödeme nedeniyle şimdilik her bir davalıdan 500 TL olmak üzere toplam 2.000 TL’nin ödeme tarihi olan 9.7.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, 20.3.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile de talep miktarını toplam 11.467,51 TL’ye çıkarmıştır.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı Kensan …Limited Şirketi hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 8.290,62 TL’nin davalı A.. B..ndan, 708,60 TL’nin davalı K.. S..’den 2.468,29 TL’nin de davalı Seyhan İmar… A.Ş.’nden, 9.7.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı A.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

2014/2452-5906

1-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalılar tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dava dışı işçi Kazım Özdemir tarafından, davacı S.. B.. aleyhine, fark kıdem tazminatının tahsili için açmış olduğu Adana 2. İş Mahkemesine ait 2007/710 esas sayılı dava dosyasında 14.4.2009 tarihinde davanın kabulüne karar verildiği, 26.4.2010 tarihinde başlatılan icra takibi üzerine de davacı tarafından 9.7.2010 tarihinde toplam 21.255,18 TL’nin ödendiği sabittir.

Ne var ki, Adana 2. İş Mahkemesine ait 2007/710 esas sayılı dava dosyasında verilen kararın, S.. B.. tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2009/26591 esas 2012/3823 karar sayılı ilamı ile “araştırmaya yönelik olarak” bozulmasına karar verildiği, bozma sonrasında ise aynı mahkeme tarafından “gider avansı yatırılmadığı” gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddedildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda İş Mahkemesine ait dava dosyasında davacı S.. B.. aleyhine verilmiş olan kararın bozulması ve bozma sonrasında da mahkemece davanın reddine karar verilmiş olması karşısında, davacı tarafından yapılan ödemenin ve iş bu davanın dayanağının kalmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.