Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/24816 K.2014/34269

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile 08.02.2011 tarihli kiraya verme ve hizmet sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmeye göre, davalının yapacağı Alışveriş Merkezindeki tüm kiralanabilir alanların kiralanması hizmetini vereceğini, bu kapsamda gerekli çalışmalar yaparken davalının 04.04.2011 tarihinde sözleşmenin 2.1.7. maddesini gerekçe göstererek haksız olarak feshettiğini; sözleşmenin kendisi tarafından ihlal edilmediğini, sözleşmeye aykırı davranan tarafın davalı şirket olduğunu, sözleşmenin haksız feshinden dolayı şimdilik 10.000.00.TL tazminat ile sözleşmenin 6. maddesinin ihlalinden dolayı 100.000.00.USD cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile tazminat yönünden taleple bağlı kalınarak 10.000.00.TL kira bedelinin (müspet zararın) davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına, cezai şart talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin 2017/24816-34269

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davacının 100.000.00.USD cezai şartın tahsili isteminin reddine karar verilmesi nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi üzerinden 15.740.20.TL nisbi ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken 5.161.61.TL vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMK.'nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.