KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/26566 E., 2015/28035 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki ayıplı ürün davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıdan 23.02.2013 tarihinde... model ve marka cep telefonunu 2.100.00.TL bedelle satın aldığını, telefonun ana kartındaki probleme bağlı donma ve görüntü ekranının gidip gelmesinden kaynaklı olarak telefonundan yararlanamadığını, üretimden kaynaklı ayıplı olduğunu ileri sürerek cep telefonunun iadesi ile bedelinin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile ayıplı telefonun ve müştemilatının davalıya iadesine ve telefonun bedeli olan 2.100.00.TL' nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir
2-Kural olarak tarafların edimlerini karşılıklı olarak yerine getirmeleri gerekmektedir. Somut olayda, satın alınan cep telefonunun halen davacının elinde olduğu göz önünde bulundurularak ödenen bedel yönünden faize hükmedilmemesi gerekirken mahkemece cep telefonunun iadesi ile 2.100.00.TL' nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMK.’nun 370/2. maddesi hükmü gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/26566, K. 2015/28035, 30 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama