Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/31736 K.2015/28568

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı banka; davalı M.. K..'e kullandırılan tüketici kredisine diğer davalıların müşterek ve müteselsil kefil olduklarını, davalıların kredi borçlarını ödemeyerek temerrüde düştüğünü belirterek 87.295,75TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek faiz ve BSMV ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar M.. K.. ve E.. K.. davanın reddini dilemişlerdir. Davalı F.. Y.. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka ve davalı E.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 12/1. Maddesi dikkate alınarak, mahkemece, davalı taraf lehine 9.033,66 TL ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.