KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2014/38776 E., 2015/33708 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 03/07/2014
- Numarası
- 2012/375-2014/388
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, baldızı olan davallıya 28.4.2007 tarihinde borç olarak havale ile 8000€ gönderdiğini, borcun geri ödenmemesi üzerine tahsili yönünde başlattığı takibe haksız şekilde itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiş, yargılama devam ederken davacı ile yapılan anlaşma çerçevesinde bir kısım meblağın ödendiğini belirtmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile takibe vaki itirazın iptaline, icra inkar tazminatı isteminin reddine, yargılamada yapılan ödemelerin infaz aşamasında dikkate alınmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava ödünç akdinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra tikibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir Davalı yargılama devam ederken borç ile ilgili bir kısım ödemelerde bulunmuş olup, mahkemece hüküm fıkrasında yalnızca ödemelerin infazda dikkate alınmasına denilmekle yetinilmiştir. Karar bu haliyle infazda tereddüt yaratır mahiyettedir. Zira davalı tarafça icra dosyası üzerinden yapılmamış olan harici ödemelerin icra müdürlüğünce infazda dikkate alınabilmesi için, ödeme tarih ve miktarlarının açıkça tespit edilip, hüküm fıkrasında gösterilmesi gerekmektedir. Bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2014/38776, K. 2015/33708, 19 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama